EMH heeft in
Straatsburg een reactie gegeven op de voorstellen voor een hoofdstuk voor
historische schepen. We hebben het over de binnenvaart dus richtlijn 2006/87.
Met
afgevaardigden uit Engeland, Duitsland, Frankrijk en Nederland en bijdrages ook
ui België hebben we geprobeerd onze boodschap over te brengen.
De boodschap
van EMH (en de BBZ) is in het kort dat schepen die de moeite van het behouden
waard zijn (en replica’s) in de vaart moeten kunnen blijven en ook geld zouden
moeten kunnen verdienen. Daarbij moeten
deze schepen niet aan mindere eisen voldoen, maar de ruimte moet worden geboden
om dat zelfde niveau op een andere wijze te bereiken.
Het moet, om
maar eens een concreet voorbeeld te noemen, mogelijk zijn om een tjalk die nu
als woonboot wordt gebruik weer in haar oude luister te herstellen en er met
meer dan 12 passagiers op te varen. Waarom? Just for the sake of preservation.
Voor regelgevers,
en in meerdere mate nog voor handhavers, is dit een gruwel. Zij huldigen het one size must fit all uitgangspunt en
dat is niet onbegrijpelijk. Zeker niet met de eindeloze bezuinigingen op
mankracht en mogelijkheden op de ministeries.
Maar goed, voor
het eerst konden we laten zien over wat voor soort schepen het gaat en wat we
er mee van plan zijn. Dat was hard nodig want er was geen idee. De Oostenrijkse
en Belgische regeringsdelegaties hadden zelfs jaren volgehouden dat er helemaal
geen historische schepen waren in hun landen en dat aan regels dus ook geen
behoefte bestond.
De EMH
presentatie liet een heel ander beeld zien.
Het was jaren gelden sinds ik voor het laatst in het Palais du Rhin was geweest. Er zijn slechtere vergaderplekken denkbaar. Een voorrecht. En ook goed om maar weer te bedenken dat de BBZ aan tafel zit, ook in Europa.
